Bajram Sefaj: «Parisi kot», roman, botoi «Rilindja», Prishtinë. «Parisi kot» është një tregim ngushëllues universal për gjithë ata që kanë braktisur padëshirë vendin e tyre. Për ata që janë «çrrënjosur» nga epiqendra e jetës së tyre, siç del Kosova në këtë rast, kur lexojmë romanin e Bajram Sefajt. Romani «Parisi kot»...
ESE / Mbizotëron spekulimi se intelektualët vegjetojnë. Ata bëjnë poza dandish dhe janë vetëburgosur qelive të imagjinatës së tyre që është larg realitetit dhe brengave aktuale të masave. Sa qëndron kjo akuzë?
Letërsia shqipe (si tërrësi) e krijuar pesë dekadave të fundit mund të kualifikohet si gjithçka tjetër, por jo edhe si letërsi e realizmit socialist.
"Fletëhyrje për në varr", botoi SHB "Dardania" Tiranë. Kush do që të futet, vërtet në ferrin e jetës, mund ta sigurojë pasaportën e krijuar nga Arbër Ahmeti "Fletëhyrje për në varr". Ai është shkrimtari numër një i një qyteti që ende nuk është konfrontuar me fuqinë e pushtetit therrës të realitetit...
Poezia e Shaip Beqirit është një konfirmim fuqiplotë i forcës së fjalës artistike shqipe, fjalë dhe gjuhë e cila nga vetë natyra e saj është lirike, vetëm se është dashur të lindin mjeshtrit që dinë t`ua japin në mënyrë kompetente vlerave të saj vendin që u ka dhënë poeti...
Gosti në natën e parë të vjeshtës» (Parnas, 2017. Prishtinë) i Gëzim Aliut është ligjërim nga brendia, epiqendra e rrënojave të një kategorie në apostazi totale – ai rrëfen për ata që në emër të besimit në Art ekzekutojnë atë. Një rrëfim i «shkatërruar brutalisht po si jeta e atyre» që brenda romanit e përtej sikur festojnë famën e tyre, e  të cilët në çdo kthinë të mentalitetit në modë perceptohen të gjallë, vetëm atëherë kur në vend të dorëshkrimeve u digjen shtëpitë.
Jo shumë njerëz kanë fat të takojnë njërin nga gjenitë e kohës së tashme. Kur e takova unë ai më fliste për lopët e sëmura të Evropës. Si mendojnë njerëzit? Si mund të duket një gjeni? Me flatra, i gjatë dhe i bukur... Apo si një polic metropolesh ku pranohen...
Letërsia që krijohet në diasporë nuk është ndonjë letërsi e veçantë brenda letërsisë shqipe, por pjesë e pandashme e saj. Si e tillë ajo është pjesë integrale dhe njëkohësisht përbërese e jetës së letrave të gjuhës dhe kulturës shqiptare. Çdo tendencë, për ta shpallur atë si një letërsi minore ose...
Në komunizëm, për tu rekrutuar në sistem me ndonjë post duhej të ishe servil ndaj ideologjisë në pushtet. Sot duhet ose të kesh para ose ta kesh axhën a tezen shef/e të ndonjë institucioni ose klani. Faciti mbetet i njejtë: jo pak institucione të rëndësishme shoqërore e kulturore mbeten...
Jopoetët qëndrojnë anash si spektatorë të një karnevali intrigash pa ngjyrë. Spektatorë të tillë më së shumti ka në Cyrih. Një kronist i papunë kishte pasur kohë për të regjistruar tridhjetë autorë librash të ndryshëm mbi pajtimin e gjakrave të përdhosur. Dyzet njerëz që praktikojnë zanatin e shkrimit (jo...

ANALIZA