Ai vdiq i shtrirë mbi gjak dhe urinë

Kështu vdesin tiranët. Si Stalini. Ai u gjet i vdekur, i shtrirë mbi urinën dhe gjakun e tij, disa orë pasi që e kishte...

Branko Thanasi ose kur historia bëhet njeri

Asimilimi «t’merr ndërkomb edhe t’mbytën», i tha Branko Thanasi alias Manojlovski publicistit dhe drejtuesit të «InfoMagazine» në «KlanKosova» Kushtrim B. Sadikut. Rekasi si vox vivendi i historisë dhe dramës disashekullore shqiptare në Maqedoni.  

1960 – 2013: Epokë e artë e shqiptarësh?

Natyrisht që popujt e tjerë të Jugosllavisë (përveç elitës kroate) me pakënaqësi e pranojnë faktin se shqiptarët kanë qenë promotori kryesor i destruksionit të bashkësisë jugosllave, demolim që çonte në drejtim të demokratizimit, pavarësimit të republikave e krahinave.

Fantomi i operas – ose historia e shëmtisë, artit dhe dashurisë

Personazhi i fantomit të operës është fascinumi më i fortë i historisë së arteve për shkak se me një biografi të vetme rrëfen gjithë historinë kulturore, antropologjike, etike të humanitetit.

Pablo Neruda – liriku gjenial dhe agjitatori banal

Më 12 korrik të këtij viti u mbushën 100 vjet nga lindja e poetit kilean Neftali Ricardo Reyes y Basualto alias Pablo Neruda: njërit...

Traktat për kulturosferën shqiptare

Traktati është kondensat i një reflektimi dhe studimi të gjatë rreth dilemës se ndodhë apo jo regresion kulturor në zonat shqiptare. Konkluzioni del i qartë:...

Kolonia e shkrimtarëve në ekzil

Letërsia që krijohet në diasporë nuk është ndonjë letërsi e veçantë brenda letërsisë shqipe, por pjesë e pandashme e saj. Si e tillë ajo...

Eseistika dhe dilemat rreth saj

Shpesh-herë, në shtypin e përditshëm dhe fletore tjera të mendimit publik na dalin parasyshë tekste të mbititulluara si ese. Shumica e lexuesve injorojnë leximin...

Cyberpoetika

Në World Wide Web tashmë bëjnë jetë krijimet e rreth 300 «letrarëve» shqiptarë. Cyberletërsia – një formë e re në artin e të të...

Postmoderna – Epoka e varrimit të artit?

Në artet figurative, çdo epokë ka stilin e vetë. E vetmja epoke që ende ka mbetur pa stil është postmoderna. Pse? Ka mundësi që përpjekja e madhe e imitimit dhe kombinimit të stileve pararendëse të ngushtojë mundësinë e krijimit të një stili identifikativ për epokën tonë, kështu duke sjellur vetëm një «risi»; përforcimin e procesit të lashtë të kombinimit të gjërave në univers dhe asgjë tjetër!

ANALIZA