Në artet figurative, çdo epokë ka stilin e vetë. E vetmja epoke që ende ka mbetur pa stil është postmoderna. Pse? Ka mundësi që përpjekja e madhe e imitimit dhe kombinimit të stileve pararendëse të ngushtojë mundësinë e krijimit të një stili identifikativ për epokën tonë, kështu duke sjellur vetëm një «risi»; përforcimin e procesit të lashtë të kombinimit të gjërave në univers dhe asgjë tjetër!
Shpesh-herë, në shtypin e përditshëm dhe fletore tjera të mendimit publik na dalin parasyshë tekste të mbititulluara si ese. Shumica e lexuesve injorojnë leximin e një teksti të tillë për shkak të moskuptimit të nivelit gjuhësor, tejngarkimeve simbolike dhe paqartësisë rreth mesazhit që mëton të jap përmbajtja e atij...
Letërsia që krijohet në diasporë nuk është ndonjë letërsi e veçantë brenda letërsisë shqipe, por pjesë e pandashme e saj. Si e tillë ajo është pjesë integrale dhe njëkohësisht përbërese e jetës së letrave të gjuhës dhe kulturës shqiptare. Çdo tendencë, për ta shpallur atë si një letërsi minore ose...
Më 12 korrik të këtij viti u mbushën 100 vjet nga lindja e poetit kilean Neftali Ricardo Reyes y Basualto alias Pablo Neruda: njërit nga lirikët më të lexuar dhe më të kontestuar të shekullit XX.  Sot ai konsiderohet si njëri nga lirikët me ndikimin më të madh të shekullit...
Teoritë e evolucionit që i njihnim deri tani nuk vlejnë. Ose vlejnë vetëm për homo sapiensin e Afrikës. Vetëm se ka ekzistuar ai, por jo për më shumë. Kështu ngase na doli edhe një konkurrent shumë më i vjetër se ai që paska jetuar në Ballkan. Falë gjenetikës historia...
Çka është e çka s’është kritika letrare? Cila është historia e saj, respektivisht e kaluara e kritikës letrare shqiptare? Çka do të thotë të krahasohesh me qenin? Kush janë e kush s’janë kritikët shqiptarë? Përse përpiqen njerëzit të intepretojnë përrallat e shpikura të autorëve? Ekziston ndonjë metodë vlerësimi që...
Kështu vdesin tiranët. Si Stalini. Ai u gjet i vdekur, i shtrirë mbi urinën dhe gjakun e tij, disa orë pasi që e kishte braktisur fryma e fundit. Në kushte më ndryshe se gjeorgjiani Jossif Wissarionowitsch Dshugaschwili nuk vdiqën as Hitleri, Lenini dhe plotë subjekte tjera kyçe të historisë...
Natyrisht që popujt e tjerë të Jugosllavisë (përveç elitës kroate) me pakënaqësi e pranojnë faktin se shqiptarët kanë qenë promotori kryesor i destruksionit të bashkësisë jugosllave, demolim që çonte në drejtim të demokratizimit, pavarësimit të republikave e krahinave.
Traktati është kondensat i një reflektimi dhe studimi të gjatë rreth dilemës se ndodhë apo jo regresion kulturor në zonat shqiptare. Konkluzioni del i qartë: Po! Regresioni është duke përlarë sa më tepër zona shqiptare! Pasojat e tij tashmë duken gjithandej si; në arkitekturë, onomastikë, historiografi, komunikim masiv, shkolla dhe institucione...
Asimilimi «t’merr ndërkomb edhe t’mbytën», i tha Branko Thanasi alias Manojlovski publicistit dhe drejtuesit të «InfoMagazine» në «KlanKosova» Kushtrim B. Sadikut. Rekasi si vox vivendi i historisë dhe dramës disashekullore shqiptare në Maqedoni.  

ANALIZA