Jahwe e Allahu në tirqi, me plis

1_zoom
Marrë nga filmi i Boratit „Religjiozët“ – njeriu mund të parashtrojë pyetje apo?

ULTIMA RATIO I /Dikush i hoqi kapakun shishes magjike; nga gryka e saj nuk i doli korrieri ekzotik për t’ia plotësuar dëshirat, por përkundrazi nga aty i shpërthyen shpirtrat e muxhahidëve autobombë dhe ata të kalorësve të inkuizicionit dikur oksidental e sot oriental. Ka kohë që lugetërit e rizgjuar, fanatikët e çdo feje e sekti paskan bërë diellin, eterin e qiellin përmbi shqiptarë pistë irfanësh, urbanësh, pseudoprofanësh që në trans mezi pritkan sinjalin hyjnor që t’ia heqin kokën vetes dhe tjerëve përreth. 

Po analizuam distancuar polemikat rrjeteve sociale, komentet e apelet mediave, dy pyetje imponohen si start diskursi: Paska qenë edhe toleranca aq e lavdëruar ndërfetare tek shqiptarët një mit kot? Dhe e dyta pyetje, më shumë diagnozë: vleka ajo hipoteza që thoshte se sa më shumë të humbë terren lufta kundër armikut të jashtëm aq më e ashpër bëhet lufta kundra armiqve të brendshëm?

PARADA E FANATIKËVE
Konflikti u aktivizua qysh me publikimin e parë të kushtetutës së shtetit kosovar. Klerikët e religjionit më të „madh“ [spekulim është: viteve të fundit sidomos në Kosovë ka një rikonfigurim kompleks në lidhje me përkatësinë fetare. Grupi i refuzuesve të konfesioneve klasike abrahamite është shumë më i madh se sa perceptohet. Po ashtu numri është i madh i atyre që ndihen të besimit të krishterë e llogariten në statistika si myslimanë, etj.] protestuan kundër përcaktimit laik e sekular të vendit të tyre. Ca kohë më vonë kërkuan legalizimin politik e juridik të shamisë si simbol identifikues religjioz institucioneve publike. Në shenjë proteste kundër prezencës së katedrales katolike disa organizata myslimane kërkuan ndërtimin e një katedraleje, respektivisht xhamie islame. Partisë islame të Drejtësisë iu shtua edhe ajo e më fanatikëve „Bashkohu“. Muajve të fundit imamë e agjitatorë të ndryshëm që numërohen në taborin në fjalë shpallën Islamizmin (doktrinën) si mburojë të identitetit shqiptar; reduktuan heroin dhe kryemitin e shqiptarëve Gjergj Kastriotin në primat katolik/ortodoks, ia dhanë të famshmes shqiptare Nënë Tereza biletën për në „xhehnem“ dhe „epoletizuan“ gjitha femrat shqiptare pa shami e burka me etiketën serbishte „kurva“. Aktiviteti, strukturat dhe kronologjia nuk lënë vend për hamendje: islamistët kanë strategji, program, agjendë dhe financa të rregullta.

KU MBETI SHTETI?
Kundër këtij zhvillimi natyrshëm reagojnë pjesët joislamiste të shoqërisë. Ato që frikohen se lëvizjet radikale janë në rrugë e sipër ta çmontojnë demokracinë, shtetin dhe të instalojnë sheriatin. Frika – kur kemi parasysh gjendjen e përshkruar lartë – është më shumë se e arsyeshme. Kisha katolike nga halli i bie fyellit të ekumenizmit dhe gabon duke lëshuar komunikata që më shumë acarojnë polemikën se orientojnë atë: vota e saj në rastin e muxhahidit nga Shkupi Kim Mehmeti më shumë u perceptua si tendencë e këtij institucioni për të monopolizuar historinë e mbrojtjes së identitetit shqiptar se sa shqetësim legjitim në mbrojtje të vlerave evropiane shqiptare.
Reagimi i shtetit pothuaj nuk ekziston. Partitë në qeveri e afër saj numërojnë vota e aleatë dhe nuk kanë kohë të merren me ruajtjen e rendit dhe sistemit. Deputete e pjesë intelektuale të shoqërisë kundërshtojnë marshin aktual të të „sëmurit nga bosfori“, mirëpo konform buxhetit të aspaktë nuk arrijnë të mobilizojnë opinionin.

DEBATI
Problem i njëmendtë apo i kamufluar? Panik kot, histeri apo eutanazi siç analizojnë areligjozët? Përtej polemikave e zyrave planifikuese të religjioneve, syhapur, irrituar e objekt gjahu rri i zakonshmi, i „vdekshmi“, i cili për shkak të gjendjes së rëndë sociale ia jep shpirtin të parit që e vëren atë. E ne pikërisht ky, i „vdekshmi“ jonë na intereson, ai që nuk ka të holla për të blerë e lexuar edhe mendimin jashtë kopertinave të ndonjërit nga librat e shenjtë, që në fund vetë të vendos se ç’donë të bëjnë me vullnetin e tij të lirë. 
Në disa vazhdime ne do të parashtrojmë pyetje dhe do t’iu përgjigjemi atyre me gjuhën, argumentet, tezat e antitezat e myslimanit, të krishterit, manistit, deistit, ateistit, gnostikut e kështu me radhë që në fund në sajë të kësaj matematike faktesh të përpiqemi për një analizë sa më të paanshme, objektive.

Është lindur në Dobërdoll të Maqedonisë. Ka mbaruar (1992 – 2002) Historinë e Arteve, Teologjinë, Mediat, Historinë krahasuese dhe Filozofinë (në Belgjikë, Francë, Zvicër). Studimet në Filozofi dhe Histori dhe poststudimet në Filozofi dhe Teologji (2002 – 2009) i ka mbaruar në Zvicër. Aktualisht merret me studimin e Religjioneve dhe Rendeve Politike në të ashtuqujaturin Global South. Ka punuar si kryeredaktor i disa të përditshmeve shqiptare dhe si redaktor në gazeta zvicerane. Ka ligjëruar në Institute të ndryshme akademike Historinë e Evropës Juglindore, Filozofinë Antike dhe Historinë e Arteve. Merr pjesë në projekte të ndryshme shkencore që kanë të bëjnë me Historinë e Ballkanit dhe Mediat atje. Autor i disa veprave me prozë, ese, kritikë letrare dhe studimesh shkencore në gjermanishte, shqip dhe frengjisht. Që nga viti 1991 jeton në Bernë të Zvicrës.