Shteti pa kulturë

ARTET NË KAFAZ I /Me katër ese udhëtojmë hartës së problemit: Pse shqiptarët nuk figurojnë fare apo vetëm aksidentalisht apo rastësish kanuneve të arteve...

Politika në panoptikë

Shqiptarët nuk i kanë prek zhvillimet epokale si industrializimin, «Belle Époque»-n, konsumizmin e «epokës së artë» të Hobsbawm-it për shkak të qenies në kafaze...

Ikonat e epokës që shkoi

Është interesantë që të kërkojmë personalitete të historisë shqiptare që kanë depërtuar hsitorisë transnacionale, globale.

Histori vetëmashtrimi permanent

Epikuriani Ovid thoshte se «në premtime është secili i pasur sa të dojë». Këtë maksimë si duket e kanë shpirtëruar politikanët e gjithë botës....

Kandidi në shtrat me Artemisian

Me Heliodorin dhe Volterin gjeografisë së imagjinatës për të kuptuar esencën e udhëtimit në art. Ajo kishte vendosur të jetojë e privuar nga dashuria. Priftëresha...

Injoranca dhe intelekti

Letërsia artistike është një ndër dhuratat kryesore që intelekti e krijoi për të mos lënë injorancën të bëjë kërdinë e paraplanifikuar. Njerëzit e ngarkuar...

Sidoqenia e inferiorëve

Shqiptarët përfaqësohen keq në historitë e shumta botërore e kontinentale, ose aspak. Në diskurset intelektuale globale as si referencë nuk ekzistojnë. Pse? Faji i...

Superioriteti me plis në kokë

Në Prishtinë thonë se ata Tiranës sillen si superiorë. Sa qëndron kjo tezë? Në njërin nga emisionet e shkuara të KTV-së me Adriatik Kelmendin u diskutua çështja e «Bashkimit Kombëtar». Nuk doli gjë e re përveç asaj që konstatohet qe shumë kohë: Pragmatikët dhe Idealistët përpiqen të bëjnë për vete sa më shumë territor të «trurit» shqiptar. Për këtë pra është folur shumë. Le të pushojë pakëz kjo temë. Po merremi me temën tjetër që e shtroi Shkëlzen Gashi, njëri nga diskutantët e emisionit.

Shkrimtari si asocial

1. Historia Ligjvënësit e popujve (Empedokleu) ose mësuesit e njerëzimit (Hiperion), kështu i quante Hölderlini shkrimtarët, poetët. Hölderlini kishte të drejtë, sepse historikisht përhapja dhe...

Hannah Arendt ose enigma e një kampanje

Lajmi u shpërnda si rrufe: Hannah Arendt paska shkruar edhe një ese. Një që deri dje bota nuk e kishte parë. Trajtesa pa titull e datë hulumton lirinë. Saora u bë libër dhe u shpërnda në plotë gjuhë të botës. E famshmja «Der Spiegel» e shpalli bestseller. Një program i ri për lirinë? Jo. Për çka atëherë. E lexuam dhe u shokuam. Jo me autoren por me aktualizatorët e saj.

ANALIZA